به گزارش خبرگزاری تسنیم، این اثر، در یک نشست و بدون ویرایشهای دیجیتال توسط این دوئت در سال 1398 اجرا و ضبط شده است که اکنون در دسترس علاقمندان و مخاطبان موسیقی معاصر ایرانی قرار گرفته است.
در دفترچهٔ آلبوم «تهران–برلین» دربارهٔ این اثر چنین آمده است:
«مسائل موسیقی ایران همواره مورد توجه مشایخی بوده و او در انواع و اقسام گوناگون به این مسائل اندیشیده است. نحوه برخورد او با این مسائل کمابیش در تضاد با تفکر اساتید موسیقی ایرانی بوده است. در حالیکه کوشش و نگرانی اکثر اساتید موسیقی ایرانی بر حفظ «دستنخوردگی» موسیقی کلاسیک ایران متمرکز است؛ توجه، نگرانی و کوشش خستگیناپذیر مشایخی، متوجه «انبساط» و «تکامل» موسیقی ایران بوده است. تا جایی که او اصرار در دستنخوردگی موسیقی ایران را به یک «خواب غفلت بیپایان» تعبیر میکند.
دیدگاهتان را بنویسید